David’s blog

Het verf debacle is ondertussen opgelost. Na alles even te schuren en voorzichtig terug te spuiten zien ze er nu prachtig uit!

De bouten van de bladvoor zaten muurvast. Ik heb eens goed naar de bouten gekeken en ben dan in de lokale ijzerwinkel een setje bouten van hetzelfde soort gaan halen (8.8 M8 met gedeeltelijke draad. 100mm lang). Na controle of het wel dezelfde waren heb ik dan de ijzerzaag gezet in de oude bouten.

Ik heb meestal tegen de bladveer gezaagd om te voorkomen dat de draagarm beschadigd wordt (die ene keer dat ik het niet deed heeft zijn sporen achter gelaten). Eerst heb ik wat plaats gemaakt door het rubber weg te snijden. Dat verminderde de weerstand bij het zagen maar was voor de rest voor niets nodig. Je kan zien hoe verroest de hele binnenkant is. Het is niet moeilijk dat het hele ding niet los kwam. De bouten zitten nu zelfs nog muurvast in de rubber bussen.

De onderste draagarmen zijn helaas niet in perfecte staat. Het metaal is wat dunner geworden en er zijn al gaten. Nieuwe of goeie tweede handse kosten wel wat dus ik ben aan het nadenken over de beste manier om ze te repareren. Op dit moment is denk ik het gat op te lassen en langs de buitenkant versteviging aan te brengen (wat niet zo eenvoudig is door de kromming van de draagarm)

 Bij het spuiten van m’n spindles is er iets mis gelopen. De verf ging redelijk snel barsten en omhoog krullen.

Na wat research op het internet was het duidelijk wat er mis is gegaan. De verschillende lagen moeten heel dun op elkaar gelegd worden. Vooral de eerste laag is belangrijk voor de hechting en moet flinterdun zijn. Omdat deze laag bij mij redelijk dik was, droogde het oppervlak sneller dan de onderliggende laag en daardoor trok de verf open. Het feit dat het onderdeel koud was en de spuitbuswat opgewarmd voor de warme lucht blazer zal ook geen positief effect hebben gehad.

De foto’s zijn genomen een kwartiertje na het spuiten. Deze morgen heb ik ze nog eens gecontroleerd en de barstjes zijn terug toe maar het ziet er niet uit. Dus het wordt er terug afgeschuurd en opnieuw gespoten. De beschermkappen van de schijfremmen hebben hier en daar dezelfde symptomen dus daar moet ook nog bijgewerkt worden.

Bij het demonteren van mijn vooras is het nog maals duidelijk geworden dat er een aantal verschillen zitten tussen B1 en B2 modellen. Het was ondertussen al duidelijk dat de spindles niet dezelfde zijn (andere diameter en andere lagers). Een tweede verschil bij de vooras is de stuurbeugel die de verbinding vormt tussen de spindles en de stuurarm/stuurkogel.

Op de komende fotos is de zwarte stuurbeugel van een B1 (bis-model) en de bruine roestige van een B2 (ab-model).

Op eerste zicht zijn er twee verschillen. Het gat voor de stuurkogel is bij een B2 enkele millimeters groter dan bij een B1. Het tweede verschil is minder duidelijk: de stuurbeugel is minder lang! Op onderstaande fotos is het zichtbaar. Het verschil is ongeveer een halve tot één centimeter. Ik heb het nog niet nagemeten maar de kromming van de stuurbeugels lijkt dezelfde.

Waarschijnlijk zal ik de B2 stuurbeugels monteren op de B1 spindles/schijfremmen. Ik heb de indruk dat het zoiezo weinig uit maakt maar door de iets langere B2 beugels stuurt het net dat ietsje vlotter. Als er iemand meer informatie hierover heeft is het altijd welkom!

Een avondje sleutelen heeft goed resultaat gehad. Het stuurhuis is verwijderd, de spindles (en alles wat daar aan hangt) is ook gedemonteerd.

De spoorstangen zaten enorm vast dus ik kreeg ze met enkel brute kracht niet los. Als laatste oplossing heb ik er de vlam op gezet. Dit was met een kleine butaan brander maar deze maken het metaal niet snel genoeg warm om het te doen schrikken, daarvoor heb je een warmere brander nodig zoals een oxy-acetyleen toorts (gebruikt voor autogeen lassen en snijbranden). Maar omdat ik dat niet had was het dus improviseren. In plaats van het omringende metaal snel warm te maken, maak ik het binnenste metaal sneller koud.

Eerst steek ik m’n beide engelse sleutels goed (hier kan ik veel kracht op uitoefenen). Daarna goed warm maken (roodgloeiend zal het niet worden):

En dan met een ijsblokje het binnenste metaal snel afkoelen. Het mijne is in de vorm van een ster. Heel toevallig maar perfect voor ronde profielen (zoals een schroefdraad) en om vast te nemen! Na even het ijs er op gehouden te hebben (als het ijs maar heel traag smelt in plaats van heel snel in het begin) genoeg kracht op het gereedschap zetten en alles kwam zachtjes los.

De stuurinrichting is nu volledig verwijdert. Ook de spindles (met de remmen etc) zijn opzij gelegd. De enige bouten die nog moeilijk doen zijn die van de bladvoor. Ik zal binnenkort nog eens langs de ijzerwinkel gaan om te horen of ze bouten in die lengte en sterkte leveren, dan kan ik hem uitboren. (Hij had geen sterkte 10.9 bouten maar die van de bladveer zijn 8.8 die hij denk ik wel had)

resultaat: